Kevin Spacey sagði eitt sinn: "The less you know about me, the easier it is to convince you that I am that character on screen. It allows an audience to come into a movie theatre and believe I am that person." Ég hef ákveðið að taka kappann á orðinu - enda mikill kappi hér á ferðinni.
Þess vegna ætla ég að hætta að blogga.
Ef fólk vill vita hvað ég er að bralla má það e-maila mig (aevarthor hjá gmail) eða adda mér á msn (ffh_ufo hjá hotmail) eða Facebook. Svo verð ég áfram penni hjá hann/hún og þar ætti að vera hægt að lesa eitthvað eftir mig í hverjum mánuði.
Þó er aldrei að vita, ef eitthvað stórmerkilegt er að gerast, að ég hendi inn einhverju hér inn. Þannig að ef þú hefur ekkert að gera geturðu tékkað hér inn. Kannski verður eitthvað nýtt komið. Aldrei að vita. En kannski verður ekkert...
Ég er búinn að blogga í mörg ár - þannig að þetta er mjög furðuleg og blendin tilfinning. Ég byrjaði á gömlu heimasíðunni minni í 10. bekk með "Vefdagbók", færði mig svo yfir á folk.is árið 2004 og svo yfir á blogdrive rúmlega ári seinna. Þetta eru næstum 8 ár. Shit.
Þrjár færslur á bloggtímabilinu hér á blogdrive.com standa uppúr: Þegar ég komst ekki inn í LHÍ, þegar ég svo komst inn og þegar Versló var dæmdur sigur yfir MA í MorfÍs. Þessi þrjú blogg kæfðu kommentakerfið mitt og munu vafalaust fara á spjöld sögunnar.
Sögunnar minnar þ.e.a.s.
Því mér fannst þau merkileg.
Ég held að besta kommentið sem ég hafi fengið hafi verið frá Hauki Sig, þegar hann sagði orðrétt: "WTFOMGBBQ!!!1"
Takk fyrir að nenna að fylgjast með í allan þennan tíma.
Annars ekkert.
Yfir og út.
